Niet zichtbare vervuiling

De duurzaamheid van een verfsysteem wordt in hoge mate beinvloed door reinheid van de ondergrond. Met niet zichtbare vervuiling wordt bedoeld vervuiling welke niet visueel waarneembaar is, maar door middel van metingen vastgesteld wordt. Het gaat hier om (water)oplosbare vervuiling welke zich op de te conserveren ondergrond bevond op het moment dat de conservering werd aangebracht. Veelal wordt hierbij uitsluitend aan chloriden gedacht, maar oplosbare vervuiling kan van andere bronnen afkomstig zijn. Door het industrieel verbranden van zwavelverbindingen (sulfaten) en uitstoot van stikstofverbindingen (nitraten) welke verband houden met uitlaatgassen alsmede landbouwtoepassingen kunnen andere water oplosbare vervuilingen ontstaan. Niet zichtbare vervuiling op een metalen oppervlak kan resulteren in blaarvorming (osmose) van het aangebrachte conserveringssystemen, met name indien er sprake is van een “immersie” toepassing. In geval van roestvast staal kan niet zichtbare vervuiling in de vorm van chloriden één van de voorwaarden  zijn voor het ontstaan van zogenaamde chloriden spanningscorrosie. Niet zichtbare vervuiling kan op diverse manieren gemeten worden, hetgeen daarom meteen aanleiding is voor verwarring. DCC beschikt over de kennis, ervaring en geavanceerde apparatuur om niet zichtbare vervuiling voordat een verfsysteem wordt aangebracht te bepalen en de resultaten op juiste wijze te interpreteren op basis van eisen vermeld in een conserveringsspecificatie of richtlijnen opgesteld door verfleveranciers. Klik hier voor een overzicht van de meest gangbare meetmethodieken.